Author Topic: Superliga Srbije  (Read 1013 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Bijeli luk

  • *
  • Posts: 2,382
Superliga Srbije
« on: January 14, 2017, 18:48:18 »


Superliga Srbije


Država:
Nivo takmičenja: 1
Niža liga: Prva liga Srbije
Ostala takmičenja: Kup Srbije
Branilac trofeja: Crvena zvezda
Osvajači lige: Crvena zvezda (27), Partizan (26), Vojvodina (2), Obilić (1)

Zvaničan sajt: superliga.rs

Ova liga je najelitniji rang takmičenja u Srbiji. Samostalna liga Srbije bez crnogorskih klubova prvi put je održana u sezoni 2006/2007 kada je liga brojala 12 ekipa. Te sezone titulu je uzela Crvena zvezda. Nakon toga je usledila dominacija Partizana koji je osvojio šest vezanih titula da bi Crvena zvezda prekinula tu dominaciju u sezoni 2013/2014. Ipak u naredne dve sezone najpre je Partizan osvojio titulu, a onda je Crvena zvezda u prethodnoj sezoni osvojila novi trofej sa nikada ubedljivijom razlikom koja bi bez podele bodova koja je aktuelna u Srbiji išla i na preko 40 bodova po mnogima u odnosu na najveće konkurente.

Partizan je najuspešniji klub i po rezultatima od raspada Jugoslavije i po rezultatima od kada više nije u zajednici sa Crnom Gorom. Partizan je takođe najuspešniji srpski klub u Evropi u prethodnih 25 godina sa dva učešća u grupama Lige Šampiona i sa jednim prezimljavanjem gdje su zaigrali u 1/8 UEFA Cup kada je i malo nedostajalo da odu i dalje od tog stepena takmičenja. Partizan ima najbolje uslove za trening kao i za razvoj mladih igrača u državi, a prate ga Crvena zvezda, Vojvodina i Rad. Jedini klub koji je uspeo da osvoji titulu kada je u pitanju država nakon raspada Jugoslavije jeste Obilić i to pod jako sumnjivim okolnostima o kojima se i danas diskutuje. U vrijeme Jugoslavije Vojvodina ima dve titule prvaka. Najveće međunarodne uspjehe ostvarila je Crvena zvezda koja je bila prvak Evrope i Svijeta, a vrijedi pomenuti, a evropska dostignuća imaju i već pomenuti Partizan koji je bio viceprvak Evrope, ali i Vojvodina, Radnički iz Niša...






Status financija: Okay
Transfer budžet: 230k €
Budžet za plaće: 209 € p/w
Očekivanja uprave: Avoid relegation

Odmah po završetku Prvog svjetskog rata u Čačku se počeo igrati fudbal. Po nekim izvorima prva fudbalska utakmica odigrana je 1920. godine a FK „Borac" je osnovan šest godina kasnije. Grupa sindikalno organizovanih radnika je uoči 1. maja 1926. godine osnovala klub koji je prvo imao crvene a nešto kasnije crveno-bijele dresove. Prvi predsjednik kluba je bio stolarski radnik Jovan Jolović. Do II Svjetskog rata najveći uspjeh kluba bilo je osvajanje 1. mjesta u Zapadno-moravskoj župi 1934. godine.

Dugi niz godina Borac je igrao u Drugoj Saveznoj ligi a san o plasmanu u Prvu ligu ostvaren je 1994. godine. Predhodno su sjajne generacije čačanskih crveno-bijelih igrale tri puta kvalifikacije / 1969./70. god. Borac - Banja luka /, 1970,/2.god. Sutjeska Nikšić, 1972./3. Proleter - Zrenjanin /. U sezoni 1993./4.god. Borac je po prvi put obezbedio plasman u Prvu Saveznu ligu. U toj sezoni treneri su bili Milovan Đorić, Dragutin Spasojević i Nenad Starovlah. Drugi put plasman u Prvu ligu obezbeđen je u sezoni 1995./6.god. kada je trener bio Dimitrije Mitrović a nastupali su Savić, Dragić, Dragutinović, Prodanović, Vasov, Dragićević, Aleksić, Milovanović, Vitakić, Huseinović, Gojković... U sezoni 1998./9.god. Borac se treći put vraća u Prvu ligu predvođen trenerom Brankom Smiljanićem. U toj ekipi su igrali Milekić, Zimonjić, Ćirković, Plazinić, Vasić, Poledica, Jelić, Dragutinović... Nakon toga sledi nekoliko sezona igranja u Drugoj ligi, a četvrti povratak u Prvu ligu ostvaren je u sezoni 2002./3. godine na čelu sa trenerom Radovanom Gudurićem. Od tada Borac postaje stabilan član srpske fudbalske elite. U sezoni 2005./6. god. crveno-bijeli su sezonu završili na 7. mjestu što je bio najbolji rezultat u istoriji kluba.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 835k €
Budžet za plaće: -119 € p/w
Očekivanja uprave: Top Half

Klub je osnovan 4. Jula 1926. godine u radničkom delu stare Čukarice, u kafani "Majdan". Prema osnivačkom programu poneo je ime "ČSK - Čukarički sportski klub". Odrijeđene su klupske boje bijelo-crne što je održano i do danas. Prvi predsjednik kluba fudbalskog kluba je bio Miloš Ilić, rezervni vazduhopovni kapetan 1. klase i prvi srpski avijatičar. U početku tim je trenirao i igrao na terenima oko Vilimana i Makišu i u Prepolačkoj ulici na Mihajlovcu. Vremenom, prostorije su obezbijeđene u Zrmanjskoj ulici, a teren ispod Sokolane. Posle Drugog svijetskog rata igralište se nalazilo na Banovom brdu pored pijace, a od 1969. na sadašnjem terenu Čukaričkog u ulici Beogradskog bataljona. Dres Čukaričkog su uoči II svetskog rata, kao i u toku samog rata nosili istaknuti fudbaleri kao što su Blagoje Moša Marjanović, Franjo Joža Giler, Aleksandar Petrović Pikavac, Đorđe Jovanić, Matija Perlić i drugi.

Po okončanju rata fudbalski klub je nastavio takmičenje u sezoni 1948/1949. u Drugom razredu. Značajniji uspeh je postignut u sezoni 1966/1967, kada je osvojeno prvo mesto u Drugoj beogradskoj ligi i Kup oslobođenja Beograda. Tada je "Čukarički" ušao u Prvu beogradsku ligu a sljedeće godine u Srpsku ligu, gde je godinama bio pri vrhu. Sljedeći značajan korak napravljen je u sezoni 1971/1972 kada je kroz kvalifikacije ostvaren plasman u jaku Drugu saveznu ligu. FK Čukarički je imao dva zapažena plasmana među drugoligašima "Istoka": 5. mesto u sezoni 1973/1974 i 7. mesto u prvenstvu 1975/1976.

Početkom 90-tih godina FK Čukarički startuje u Trećoj ligi - Sjever (sezona 1991/1992), a zatim nastupa u Srpskoj ligi - Sjever (sezona 1992/1993) i Drugoj saveznoj B ligi (1993/1994 i 1994/1995). Član je najvišeg ranga - Prve savezne lige grupa A u periodu 1995-1998, sljedeće sezone je drugoligaš - grupa "Istok", da bi naredne četiri sezone opet bio prvoligaš. Osvaja drugoligaški "Zapad" u sezoni 2003/2004. i vraća se u Prvu saveznu ligu. Najbolji plasman u elitnoj ligi ostvario je u sezoni 1999/2000 kada se plasirao na 6. mjesto u konkurenciji 22 kluba. U sezonama 1996/1997 i 1997/1998 nastupao je u međunarodnoj konkurenciji, u okviru Inter-toto kupa (Euro Vase) (Čukarički - Gloria Bistriţa (Romania) 3:2 ; Čukarički - Spartak Varna 3:0; Montpellier - Čukarički 3:1 ; Groningen - Čukarički 1:0).

Posle sezone 2010/2011 klub je prešao u drugi rang tj. Prvu ligu Srbije. Klub je krajem 2011. godine bio pred ispadanjem iz lige i potpunim gašenjem, kada ga preuzima kompanija ADOC iz Beograda postavlja klub na "zdrave noge" (uz pomoć veterana i prijatelja kluba) i konačno ga kupuje na javnom nadmetanju. Konsolidovani tim obezbeđuje opstanak u Prvoj ligi Srbije u samom finišu prvenstva 2011/2012. i tada njihova priča tek kreće...





Status financija: Okay
Transfer budžet: 80k €
Budžet za plaće: -96 € p/w
Očekivanja uprave: Avoid relegation

FK Bačka je fudbalski klub iz Bačke Palanke i trenutno se takmiči u Superligi Srbije, pošto se u sezoni 2015/16. kao prvak Prve lige Srbija plasirao u viši rang. Bačka je jedan od najuspješnijih fudbalskih klubova iz Srbije na večnoj tabeli druge savezne lige Jugoslavije.

Klub je osnovan 1945. godine, i igra na stadionu Slavko Maletin Vava, kapaciteta 5.500 mesta, koji je svječano otvoren 7. jula 1951. godine. Bačka je prvi put izborila plasman u drugu saveznu ligu u sezoni 1959/60., i tom prilikom se zadržava jednu sezonu i vraća u treću ligu. Nakon toga u sezoni 1961/62. Bačka se vraća u Drugu saveznu ligu i zadržava se čitavih 14. sezona za redom što nije uspelo puno klubova u toj ligi.

Za jedan od najvećih uspjeha se smatra i ulazak u jedinstvenu drugu saveznu ligi u sezoni 1988/89. Ukupno je Bačka provela 16. sezona u drugoj ligi SFR Jugoslavije. Takođe jedan od najvećih uspjeha Bačke je i učešće u četvrtfinalu Kupa Jugoslavije u sezoni 1968/69., kada je Hajduk Split tek u produžecima pobjedom od 2:1 uspeo da obezbijedi prolaz dalje.

Klub je još nekoliko puta učestvovao u samim završnicama nacionalnog kupa a posljednje učešće bilo je u sezoni 1993/94. kada je u osmini finala Bačka eliminisana od strane Niškog Radničkog. Zahvaljujući izvanrednom igračkom kadru Bačka je postigla niz dobrih rezultata za pamćenje u prvenstvenim mečevima, dok je u prvenstvenim, kup i prijateljskim pobeđivala i prvoligaše kao što su Partizan, Dinamo Zagreb, OFK Beograd, Vojvodina, Spartak, Borac Banja Luka, Proleter, Rijeka, Osijek…

Bačka je drugi savezni rang igrala poslednji put u sezoni 1988/89. i od tad je gotovo ceo period bila Srpskoligaš sa kraćim izletima u zonskoj ligi usled finansijske krize kluba. Ipak, Bačka je uspela da prebrodi krizu i prvo je u sezoni 2012/13. zauzela prvo mjesto u Vojvođanskoj ligi grupa zapad a odmah nakon toga u sezoni 2013/14. osvojila prvo mjesto u Srpskoj ligi grupa Vojvodina i plasirala se u Prvu ligu Srbije. Biće to 17. sezona Bačke u drugom saveznom rangu. Već tu sezonu (2014/15) u drugom rangu takmičenja Bačka zauzima 4. mjesto a u drugoj sezoni (2015/16) zauzima 2. mjesto i ostvaruje najveći uspjeh u istoriji kluba – plasman u prvi rang takmičenja – Super ligu Srbije.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 120k €
Budžet za plaće: -116 € p/w
Očekivanja uprave: Middle table

Fudbalski klub Javor osnovan je 1912. godine.

Na prste jedne ruke mogu se izbrojati klubovi koji su postajaii u Srbiji kada je student Milan Radojević doneo u Ivanjicu prvu fudbalsku loptu. U maloj varoši lako je našao dovoljno dečaka koji su igru sa oduševljenjem prihvatili. Za samo desetak dana osnovali su Ivanjičko đačko društvo i dali mu ime "Javor".

Prve vrijedne uspjehe postigao je u periodu 1958. – 1962. godine kada je bio na pragu Druge Savezne Lige i kada je imao jednu sjajnu generaciju igrača poniklih u Ivanjici.

Svima je izgledalo da “Javor” ni ovoga puta neće uspjeti. Na pragu kragujevačke zone sapleo se na pretposlijednjem koraku izgubivši u Ivanjici od “Trgovačkog”. Rukovodstvo kluba i igrači, ipak, nisu gubili nadu. Zar jedan poraz da upropasti dugogodišnje napore,da ih liši zadovoljstva, igre sa jačim poznatijim protivnicima? U klubu, pa i u gradu na Moravii, zavladalo je optimistično raspoloženje. Da li je u pitanju inat ili uzbudjenje, da li se može uspjeti? Među igračima zavet “pobijedićemo!”. Igraće samo oni koji to tako misle. Porazi su sastavni dio sporta. Mnogima poraz znači podsterk, pravi sportisti nisu oni koji samo za uspjeh smatraju pobjedu.

Na stadionu “Napretka” u Kruševcu, pred više od 1.000 navijača, od kojih je bar nekoliko stotina bilo uz Ivanjice.

Pretvoriti prošlonedjeljni poraz u trijumf, bila je želja svih igrača. Od te želje strahovali su i Kruševljani. Malo od straha, malo od samouverenosti pojedinaca, igrača “Trgovačkog” pa i velikih očekivanja sopstvenih navijača- na igralištu se odvijala potpuno drukčija slika od priželjkivane. Javorci su igrali sigurno,grabeći ka trijumfu- tehnički doteranom igrom,snagom i borbenošću. Odmor je dočekan sa dva gola prednosti- preko Nešovanovica i Randjića. Sada je sve bilo lakše; prijednost je dala novi podstrek i ulila sigurnost. Dvadeset minuta nadmoćnosti u drugom poluvremenu krunisano je trecim pogotkom (M.Stojanovic). Napori domaćina da preokrenu rezultat u svoju korist stizali su samo do čelične odbrane gostiju ili do ruku Šargina. Činilo se da ih, poput indijskog boga Šive, ima bar četiri. Odbrana je funkcionisala kao sat, navala svoj posao obavila na zadovoljstvo navijača i uprave.

Sljedeći ogroman uspjeh Javor ostvaruje 1994. kada po prvi put u istoriji ulazi u Drugu Saveznu Ligu. Po prvi put u domaćem fudbalu igrao se dupli baraž i fudbaleri Javora uspeli su da prođu u viši rang takmičenja. Oni su prvo savladali ekipu Zvezdare a nakon toga i ekipu Topličanina iz Prokuplja. U malom mestu kao što je Ivanjica, ovaj uspjeh, obeležen je velikom proslavom u centru grada kojoj je prisustvola preko 5000 ljudi. Tada se najveća euforija stvorila oko Javora i ulaska u Drugu ligu. Ekipu je čitavu sezonu pratilo na svim gostovanjima preko 1000 gledalaca a u Ivanjici po 5000, na stadionu nije mogla igla da padne. Na zapadnoj tribini su svirali trubači čitavih 90 minuta a sa južne tribine se čuo glas najvatrenijih navijača "Bad Gergsa". Pošto su tribine odvojene od aut linije samo dva metra, u Ivanjici je uvek paklena atmosfera gde i dan danas mnogi drhte. Jednostavno Brazil u Srbiji.

Ipak, najveći uspjeh u svojoj istoriji Javor ostvaruje u sezoni 2001/02 kada ulazi u Prvu saveznu ligu, i to na 90-tu godišnjicu postojanja kluba. U prvoligaškom prvenstvu 2002/2003. Javor je odigrao 34 utakmice,zabeležio 9 pobjeda,7 nerešenih i 18 izgubljenih utakmica; postigao je 22, a primio 38 golova.

Fudbalski klub Javor ponovo u sezoni 2004/05 ostvaruje ogroman uspjeh i ponovo ulazi u Prvu Saveznu Ligu. Javor je na kraju te sezone ispao iz lige, ali oni nisu odustali. Sljedeće sezone ustvaruju neverovatan uspjeh kada su se vratili u elitni rang i u čak 34 utakmice ostaju neporaženi.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 109k €
Budžet za plaće: -80 € p/w
Očekivanja uprave: Avoid relegation

U proljeće 1961.god., na inicijativu Općinskog odbora za fizičku kulturu, organizovano je takmičenje u fudbalu za radničku i seosku omladinu. U gradu, na stadionu Takova, igrane su utakmice u okviru Radničkih sportskih igara. U fudbalu je bilo prijavljeno samo pet ekipa: Trgovački, Metalac, Takovo, Šumadija i Zanatlija. U ekipi Zanatlija igrali su mahom metalski radnici iz Graditelja i nekoliko zanatlija koji su radili kod privatnika. Po propozicijama takmičenja u ovim ekipama nisu mogli igrati registrovani fudbaleri koji su bili aktivni u svojim klubovima.

Analizirajući masovnost i kvalitet fudbala na ovim igrama,došlo se do zaključka da u Milanovcu ima zainteresovane radničke omladine koja ima želju da se organizovano bavi fudbalom. Na inicijativu starog fudbalera Takova,Miroslava Spasojevića Ere,održan je konsultativni sastanak i predloženo da se radnička omladina iz gradskih preduzeća registruje i počne aktivno igrati fudbal. Ovu inicijativu podržala su dva preduzeća, Graditelj i Metalac. Ono što je dogovoreno pretočeno je u delo,na osnivačkoj skupštini 12.juna 1961. god.,na kojoj su učestvovali sindikalci ova dva preduzeća. Novoformirani klub pod imenom Radnik,registrovan je u fudbalskim forumima u Čacku i uključen u redovno takmičenje u okviru Čačanskog fudbalskog podsaveza. Okosnicu tima Činili su fudbaleri koji su nastupali za Zanatliju, ali su pristupili i fudbaleri iz Metalca i Takova, odnosno Fabrike bombona.

Takmičarska sezona 2008/09. ostaće zlatnim slovima upisana u istoriju kluba. Zbog reorganizacije takmičenja u Jelen Super ligi, prvih pet ekipa iz Prve Telekom lige steći ce pravo učešća, naredne sezone, u drustvu najboljih, baraz je ukinut. Upravo, tu petu vizu obezbedio je Metalac. Ono sto su mnoge generacije fudbalera sanjale, na kraju ove sezone, postalo je java. Fudbaleri Metalca su ostvarili istorijski uspeh i gradu Milanovcu podarili superligaša. Prvi put će za bodove snage odmeriti s Partizanom, C. Zvezdom, Vojvodinom…Kako tadašnji stadion u Gornjem Milanovcu nije ispunjavao zahteve najkvalitetnijeg takmičenja, Metalac je ponovo morao u egzodus (Kragujevac, Čačak, Lučane). Prvu, istorijsku pobjedu u najvišem rangu, plavo-bijeli su ostvarili, u petom kolu, u sezoni 2009/10.,na stadionu”Čika Dača” protiv, do tada neporaženih romantičara s Karaburme, ekipe OFK Beograda rezultatom 2:1(Betolngar 2). Zatim pada Vojvodina, takođe u Kragujevcu, rezultatom 3:1 (Perić ,Betolngar,Krasić). Šlag na torti, te sezone,bila je pobjeda nad liderom prvenstva, kasnije vicešampionom C. Zvezdom rezultatom 2:1 (Miljković,Simović). Debitanska sezona iz snova, na kraju deveto mjesto. U velika ostvarenja, spada i remi protiv, u to vreme četvorostrukog, uzastopnog prvaka države, Partizana 1:1 (Betolngar), na stadionu Borca, u sezoni 2010/11., čime je obezbjeđen opstanak u ligi. Takmičarska 2011/12. nije ispunila očekivanja. Metalac je vodio grčevitu borbu za opstanak i nije uspeo u tim nastojanjima. Dom fudbalerima Metalca bio je stadion Mladosti u Lučanima. Ono sto može da raduje sve ljubitelje fudbala u Milanovcu, ili bar one kojima je boja Metalca u srcu, je prestanak seobe. U našem gradu, nikao je velelepni fudbalski objekat, s reflektrorima, oko 4.000 pokrivenih sijedećih mjesta, sa ostalim pratećim sadržajima. Stadion Metalca je jedan od najljepših u državi.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 170k €
Budžet za plaće: -100 € p/w
Očekivanja uprave: Top Half

U proljeće 1952. godine osnovan je FK Mladost kao član istoimenog Sportskog društva. Prvi predsjednik bio je Lazar Petrović a sekretar Dragoslav Nikolić. Nije bilo većih uspjeha do 1960. Godine kada osvajanjem prvog mjesta u Čačanskom podsavezu igraju razigravanje za Srpsku ligu sa pribojskim FAP-om i Banom iz Raške. Mladost i FAP su osvojili isti broj bodova ali zbog bolje gol-razlike u viši rang odlaze Pribojci.

U narednim godinama utemeljen je dobar tim pod vođstvom trenera Siniše Brkovića i potpomognut upravom u kojoj su bili Obrad Obradović, Vujadin Vasović, Stanko Šoć i Slavomir Miletić. Sve to rezultiralo je plasmanom u jedinstvenu Srpsku ligu 1977. godine, na 25-ogodišnjicu osnivanja. Do 1988. godine Mladost se sa promenljivim uspjehom takmičila u republičkom rangu a te godine je izborila plasman u novoformiranu Međurepubličku ligu u kojoj su se takmičili klubovi sa teritorije uže Srbije, Kosova i Makedonije. U veoma jakoj konkurenciji Mladost osvaja prvo mjesto i plasira se u jedinstvenu Drugu ligu SFRJ.

Te sezone rivali su ipak bili prejaki pa Mladost ispada iz lige. Ne zadugo. U sezoni 1992/93 plavo-bijeli su opet izborili status drugoligaša a nepodeljeno je mišljenje da je za to najzaslužniji Radoš Milovanović, alfa i omega u klubu. Nije se dugo čekalo da Lučanci postanu i prvoligaši – sezonu 1994./95. Mladost završava kao ubedljivo najbolja i time je izvojevala plasman u Prvu „B“ ligu. Već na kraju te jeseni plavo-bijeli su treći, iza Čukaričkog i Rada, tako da se već na proljeće takmiče u Prvoj „A“ ligi – među 10 najjačih timova u zemlji.

U Lučanima je poklekao i Partizan – 1:0. Direktan TV prenos i 9.000 gledalaca na stadionu! Jedini pogodak postigao je Predrag Plazinić. Da klub iz Lučana nema nikakvog kompleksa prema velikanima u istoj sezoni je na svojoj koži osetila i Crvena Zvezda. Na stadionu kraj Bjelice poražena je sa 3:2. Na kraju tog prvenstva Mladost je osvojila peto mjesto i plasirala se u evropski Intertoto kup. U eliti su plavo-bijeli ostali tri sezone da bi 1998. Ispali. Vićentije Petrović dolazi na čelo kluba iste godine i 2000. Uspeva da vrati Lučance u najviši rang gde, nažalost, igraju samo jedno ljeto. Nije to bio kraj bitisanja Mladosti u najkvalitetnijem domaćem takmičenju. Opet u Lučane dolaze naši najbolji klubovi u sezoni 2007/08. Nažalost, na kraju te sezone zbog nedostatka sredstava istupaju iz lige mada su na terenu izborili opstanak.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 109k €
Budžet za plaće: -72 € p/w
Očekivanja uprave: Avoid relegation

Klub je osnovan 1928. godine. Po osnivanju klub je nosio naziv „Sandžak“, a kasnije „Deževa“. Fuzijom „FK Deževa“ i „FK Ras“ nastao je sadašnji „FK Novi Pazar“ 1962. godine. Bio je amaterski prvak u bivšoj SFRJ, član Druge lige grupa Istok i član Jedinstvene druge lige na nivou bivše SFRJ.

Uspon kluba počinje polovinom 80-ih godina, kada po prvi put postaje član Druge lige grupa Istok. Već u debitantskoj sezoni, 1984/85, osvojio je drugo mjesto, sa pet bodova manje od pobjednika OFK Beograda. I u naredne tri sezone je beležio odlične rezultate (četvrto, treće i šesto mesto), pa je i izborio plasman u Jedinstvenu drugu ligu za sezonu 1988/89. Međutim, u jakoj konkurenciji zauzeo je pretposlijednje, devetnaesto, mjesto i ispao u Međurepubličku ligu, treći stepen takmičenja.

Od sezone 1992/93. ponovo je drugoligaš i taj status je zadržao skoro dve decenije, sa izuzetkom sezone 2002/03. kada je nakratko bio član Srpske lige. Dva puta je izborio baraž za I Saveznu ligu, i oba puta je poražen. Prvi poraz pretrpeo je 1994. od Sutjeske iz Nikšića, a drugi 1995. od Slobode iz Užica.

Klub je u sezoni 2010/11. zauzeo 3. mjesto u Prvoj ligi Srbije, ali je nakon odustajanja BASK-a, koji je bio prvak Prve lige, od igranja u Superligi, na sednici IO FSS 11. jula 2011. doneta odluka da umjesto BASK-a u sezoni 2011/12. u Superligi igra Novi Pazar, koji je tako po prvi put u svojoj istoriji zaigrao u elitnom rangu. Pazarci su u prvoj sezoni zauzeli 14. mjesto i izborili opstanak, da bi isti plasman ponovili i sljedeće sezone. U sezoni 2014/15. ostvarili su najbolji plasman u istoriji kluba, jer su zauzeli 5. mjesto. Od ulaska u Superligu klub nikad nije ispao.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 249k €
Budžet za plaće: -118 € p/w
Očekivanja uprave: Middle table

Fudbalski klub Napredak osnovan je u Kruševcu 8. decembra 1946. godine spajanjem tri postojeća lokalna kluba - 14. Oktobra, Badže i Zakića.

Prvu zvaničnu utakmicu klub je odigrao u januaru 1947. godine protiv ekipe Makedonije. Rezultat je glasio 1:1, a prvi gol u klupskoj istoriji postigao je Marko Valok, kasnije igrač beogradskog Partizana. 1949. ekipa Napretka postaje šampion Srbije i obezbeđuje učešće u Prvoj saveznoj ligi. Na kraju premijerne sezone u Prvoj saveznoj ligi klub završava na poslednjem mjestu i seli se u tadašnju IV zonu. Od sezone 1958/59 Napredak se takmiči u Drugoj saveznoj ligi;

30. maja 1976. Napredak ponovo obezbeđuje plasman u elitni rang, zahvaljujući pobjedi nad Radom od 8:2. Tada je 4 gola za Napredak postigao kasnije trener Napretka Jovica Škoro, 3 je postigao Jakovljević i jedan Ćuslović. Napredak se munjevito vraća u Prvu ligu naredne sezone i u sezoni 1978./79. u njoj obezbeđuje opstanak zahvaljujući nerešenim rezultatom u poslednjem kolu u Tuzli - Sloboda-Napredak 0:0. Te sezone Napredak je u Beogradu na stadionu JNA savladao ekipu Partizana 3:0.

U sezoni 1979/80 klub postiže najveći uspjeh u svojoj istoriji pod palicom trenera Tome Kaloperovića - plasman u Kup UEFA. U prvoj rundi protivnik je bila ekipa Dinama iz Drezdena, ispostaviće se nepremostiva prepreka za našu ekipu. Oba meča dobili su Nemci rezultatom 1:0 i Napredak je završio takmičenje u Evropi. Napredak je tokom devedestih bio na granici između Prve i Druge lige.

U sezoni 1999/2000 zabeležen je najveći uspjeh na domaćoj sceni - plasman u finale Kupa Jugoslavije. Do finala su redom padali Sloga Kraljevo, Župa, Rad, Mogren, Železnik i Zemun, a u finalnom duelu u Beogradu, Crvena zvezda je savladala Napredak sa 4:0. Plasmanom u finale kupa Napredak je obezbedio igranje u Kupu UEFA 2000. godine. U predkolu savladan je Tulevik iz Estonije (5:1 u Kruševcu, 1:1 u gostima), da bi u prvom kolu usledila eliminacije od ekipe OFI Krita (0:0 kod kuće, 0:6 u gostima).

Od 2007. godine Napredak igra u Superligi Srbije do 2010. a od 2010. godine nastupa u Prvoj ligi Srbije. Od početka 2012. godine rukovođenje klubom preuzima Marko Mišković, uspješni privrednik, sa svojim timom saradnika, sa željom da klub vrati u Superligu, ali i na evropsku scenu, gde Napredak i pripada te u tome je i uspio.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 1.1M €
Budžet za plaće: -413 € p/w
Očekivanja uprave: Title challenge

Fudbalski klub Partizan osnovan je 4. oktobra 1945. godine. Po osnivanju, svoje mečeve je igrao na stadionu 20 oktobar (igralište čuvenog predratnog BSK-a) , da bi 1949. na istom mestu izgrađen, tada u evropskim okvirima velelepni stadion JNA. Na njemu je Partizan osvojio  26 šampionskih titula. Pobednik Fudbalskog kupa bio je 13 puta.

Do sredine pedesetih godina prva generacija fudbalera Partizana bila je na na zalasku. Samo dve titule prvaka Jugoslavije i četiri kupa u prvih 15 godina postojanja nije bilo dovoljno za klub kao što je Partizan. Godine 1958. Partizan je odlučio da bordo-plave dresove koje je do tada nosio zameni sa crno-bijelim. Ta promjena je praćena i radikalnim promenama i u ekipi. Dotadašnju generaciju, zamenila je nova koja je došla iz omladinskog pogona kluba. Ona je ubrzo postala jedna od najboljih generacija u Evropi i dobila naziv „Partizanove bebe“. Uspon generacije počela je sa Milutinom Šoškićem, Fahrudinom Jusufijem, Jovanom Miladinovićem, Veliborom Vasovićem, Milanom Galićem, Ilijom Mitićem, Zvezdanom Čebincem i Vladicom Kovačevićem. Vrlo brzo, njima su se pridružili Lazar Radović, Velimir Sombolac, LJubomir Mihajlović, Mustafa Hasanagić, Ivan Ćurković, Josip Pirmajer, Branko Rašović i Radoslav Bečejac. Trener su bili Ileš Špic, Florijan Matekalo i Stjepan Bobek. Odluka da se oslanja uglavnom na mlade talentovane igrače ubrzo je dala rezultate. Partizan je osvojio tri uzastopne titule prvaka Jugoslavije: 1960/61, 1961/62 i 1962/63. Time su postali prvi klub koji je tri puta za redom osvajao prvenstvo. Efikasnom i atraktivnom igrom klub je dobio nadimak „Parni valjak“. Uspješan niz, prekinula je Crvena zvezda koja je osvojila prvenstvo u sezoni 1963/64, a već sljedeće sezone Partizan osvojio četvrtu titulu u pet godina. Šezdesetih godina naročito je postalo intenzivno rivalstvo između Partizana i Crvene zvezde.

Takmičenje u Kupu evropskih šampiona u sezoni 1965/66 bila je kruna karijere ove generacije. Posle eliminacije francuskog Nanta (2:0, 2:2) i nemačkog prvaka Verder Bremena (3:0, 1:0) u prva dva kola, Partizan je u četvrtfinalu igrao protiv Sparte Prag. U prvoj utakmici, koja je odigrana u Pragu, Partizan je pretrpeo težak poraz 4:1. Iako su imali male šanse u revanšu u Beogradu, Partizan pred 50.000 gledalaca ostvario ubedljivu pobedu 5:0, i sa ukupnim rezultatom 6:4 kvalifikovao se u polufinale. U polufinalu Partizan se sastao sa Mančester junajtedom, kome je ovo bila prva sezona u Evropi nakon Minhenske tragedije u kojoj su 1958. godine poginula 23 fudbalera nakon povratka sa utakmice protiv Crvene zvezde. Partizan je u prvoj utakmici u Beogradu pobedio sa 2:0, dok su u revanšu poraženi samo sa 1:0 i ukupnim rezultatom 2:1 prošli u finale. Trenera Abdulaha Gegića i ekipu u finalu je čekao Real Madrid. Utakmica je odigrana na Stadionu Hejsel u Briselu. Do 70. minuta Partizan je vodio sa 1:0 golom Velibora Vasovića i bio blizu osvajanja Kupa šampiona, ali je ipak poklekao u finišu i na kraju izgubio sa 2:1. Ipak, Partizan je postao prvi klub sa Balkana i istočne Evrope koji je igrao u finalu Evropskog kupa.

Partizan ima omladinsku školu fudbala koja je ubedljivo najbolja u Srbiji, a nije preterano reći i na mnogo većim prostorima. Ovu tezu potvrdjuje broj igrača iz njegove škole koji nose dresove prvog tima, broj prvotimaca u brojnim timovima prve i druge lige, broj prvotimaca u velikim klubovima širom svijeta, broj reprezentativaca naše zemlje iz redova crno-bijelih.

Saša Ilić je rekorder Partizana po broju nastupa u crno-bijelom dresu –  odigrao je 797 utakmica, a rekorder u broju postignutih golova je Stjepan Bobek sa 425 pogodaka. Za reprezentaciju Jugoslavije nastupilo je preko 130 Partizanovih fudbalera, a više od pedeset utakmica odigrali su Bobek, Zebec, Čajkovski, Jusufi, Galić, Šoškić, Jokanović, Mijatović i Milošević.

Crno-bijeli su u dosadašnjim ligaškim takmičenjima postigli šest pobjeda sa deset i više datih golova, u dva prvenstva su postigli po više od stotinu golova i drže rekord jugoslovenske prve lige sa 111 pogodaka u jednom prvenstvu.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 120k €
Budžet za plaće: -111 € p/w
Očekivanja uprave: Avoid relegation

Fudbalski klub Rad osnovan je u prvoj polovini 1958. godine tako što je Građevinsko preduzeće RAD iz Beograda prihvatilo ideju svog Mašinskog pogona da preduzeće preuzme registraciju i mjesto na tabeli u 3. razredu malog banjičkog kluba FK Razvitak. Tako moćno preduzeće kakvo je bilo GP RAD - Beograd moglo je da preuzme i neki klub znatno višeg ranga takmičenja - ali bio je to poduhvat grupe fudbalskih entuzijasta, na početku bez ambicioznijih sportskih aspiracija. Tako je FK Rad startovao u najnižem rangu takmičenja, sa dva velika fudbalska rivaliteta: naselja Banjice i Jajinaca, i preduzeća GP RAD i Komgrap, koji je preuzeo klub iz Jajinaca, tako da se rivalitet u građevinarstvu preneo i na fudbal. Osnivač FK Rad je bilo GRAĐEVINSKO PREDUZEĆE "RAD" iz Beograda, a ovo građevinsko preduzeće bilo je glavni pokrovitelj Kluba u najljepšim i najtežim trenucima od osnivanja.

Od općine je dobijen teren u centru Banjice na kome je GP RAD napravio igralište. Postavljeno je i nekoliko redova betonskih tribina, za ekonomat se koristila pokretna kućica, a kasnije su izgrađene svlačionice i restoran. Organizacija Kluba i svi drugi uslovi bili su nepojmljivi za taj rang takmičenja. Kao razultat izvanredne ekipe i uprave sljedeće četiri godine FK Rad svake godine prelazi u viši rang takmičenja. Na Banjici je uvek bilo 2 do 3 hiljade gledalaca. FK Rad je tako izuzetno brzo ušao u Beogradsku ligu jer je u to vreme bio superioran u beogradskom nižerazrednom fudbalu i to takmičarski, u organizaciji, u opremljenosti i primanjima. Svi igrači su bili zaposleni u nekom od pogona GP RAD i to kao fudbalske vedete i navodno kao referenti za rekreaciju, primali redovno lični dohodak a kao igrači i posebne premije koje nisu bile male.

Polako ali sve sigurnije Klub je postojao i značajan segment reklame i poslovne politike GP RAD, tako da je dijelio sudbinu firme u potpunosti, a za uzvrat pronosio ime osnivača u medijima poznato kao "GRAĐEVINARI", organizovao rekreaciju zaposlenih, mijeđupogonska takmičenja i bio prvak Srbije i Jugoslavije građevinara više puta. U periodu od 1965. do 1969. godine FK Rad sa promenljivim uspjehom igra u Beogradskoj ligi jer je polako došlo do smene generacija. Kada je u firmi sazrelo uverenje da treba ići u republički rang takmičenja, jer je takmičenje u Beogradskoj ligi prestalo da bude atraktivno, na čelo kluba dolazi Dragan Alavantić, kao predsednik, Sreten - Sele Antić, za šefa stručnog štaba i Đurdje Živković kao potpredsednik. Klub se redizajnira u potpunosti u svim segmentima. Menja se organizacija, stručni stožer, način nagrađivanja, boje dresova, dovode kvalitetni igrači, forsira se rad omladinske škole, ide se na pripreme van Beograda, čak i u Čehoslovačku, menja se intenzitet i sadržina treninga, uvode redovni karantini, kontrola igrača, nabavlja vrhunska oprema, organizuje ekonomat, sve se mijenja.

GP RAD i FK Rad uspjevaju s mukom da 1971. godine dobiju skoro sedam hektara zemljišta sa Kraljevom tribinom. GP RAD ulaže ogromna sredstva u vraćanje u život zapuštenih tribina, adaptaciju unutrašnjosti objekta, izgradnju tri terena, ograđivanje, ozelenjavanje, infrastrukturu, a najvijeće zasluge ima inž. Aleksandar Jojić, generalni direktor. Klub je 1973.godine usao u 2. Saveznu ligu, postao stabilan drugoligaš, poštovan i cenjen u takmičenju i svim fudbalskim forumima. Postizani su različiti plasmani, u više godina FK Rad je mogao da bude prvak i mnogo ranije da uđe u Prvu saveznu ligu - ali u GP RAD još nije bilo za to spremnosti i sindikalno - političke podrške.

Takmičenje u Drugoj saveznoj ligi u SFRJ je bilo kvalitetno, bilo je teško biti prvak – ali u klubu je stalno tinjala želja da se krene naprijed. Trebalo je samo da osnivač to postavi kao zadatak i obezbedi potrebna sredstva, koja nikada za tu namenu nisu bila mala. Prva savezna liga u velikoj Jugoslaviji je bila veoma jaka, pojedini klubovi bili su evropskog ranga, a stabilan prvoligaš je morao imati jaku materijalnu podršku Republike, nekog grada, JNA ili MUP-a poput Crvene Zvezde, Partizana, Hajduka, Dinama, Sarajeva, Veleža i drugih. FK Rad je imao samo svoj GP RAD i njegove kooperante. Firma nije želela antireklamu sa brzim ulaskom u Prvu ligu ali i brzim ispadanjem, kako se događalo mnogim klubovima. Da se krene u akciju za ulazak u Prvu ligu odlučila je spremnost kompletnog rukovodstva GP RAD i pogona, koji su shvatili značaj kluba kao reference na svijetskom tržištu. Animirane su sve potrebne strukture u firmi.

Tako je počeo uspešan prvoligaški život kluba koji je počeo od najnižeg ranga takmičenja, koga je izdržavalo samo jedno građevinsko preduzeće, Kluba koji nikada nije ispadao iz lige u koju je ušao, Kluba koji je 1989. godine izborio mjesto za takmičenje u Evropi. Ostaće upamćena utakmica izmedju našeg Rada i slavnog grčkog Olimpijakosa, odigrana na Banjici, 13.08.1989.godine, dobijena rezultatom 2:1. Pomalo nesrećno primljen gol u 90. minutu odlučio je koja će ekipa ići dalje jer je u revanšu, na svom terenu slavio Olimpijakos, pobjedivši FK Rad sa 2:0. FK Rad je čudo od istrajnosti, upornosti i uspjeha. Kao prvoligaška ekipa ostvaruje rezultate koje ga čine standardnim i stabilnim prvoligašem, sa kojim se igra sportski i na čijem se stadionu gostuje bez straha, osim straha za rezultat. Sigurno je da je u ovom rangu takmičenja ta tradicionalna upućenost Kluba isključivo na GP RAD u određenoj meri i limitirala rezultate – ali je ta upućenost na GP RAD bar pružala stabilnost i izvjesnost.

Kao i svi veliki klubovi tako i FK Rad ima svoju organizovanu navijačku grupu, a oni se zovu United Force i spadaju u red najvatrenijih navijačkih grupa na Balkanu.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 199k €
Budžet za plaće: -259 € p/w
Očekivanja uprave: Top Half

Malo koji klub dijeli život svojih navijača i sugrađana kao „Radnički“. Osnovan 24. aprila 1923. godine pod okriljem i iz dijelovanja opozicione Komunističke partije, koja je u Nišu, radničkom gradu, bila na vlasti od 1920. godine. Te godine, osnovan je FK „Iskra“ koji će potom mijenjati ime u „Proleter“ i konačno „Radnički“. Predsjednik kluba bio je Miloš Marković, a među osnivačima i igračima bili su i Josip Kolumbo i Stanko Paunović. Klub je svojom požrtvovanom borbom za ulazak u Moravsku fudbalsku župu, zadobio simpatije i naklonost cijelog grada, a kako bi izborio materijalnu sigurnost i mogućnost da nastupa u višem rangu takmičenja, „Radnički“ je dobijao pomoć građana, a pre svih Kulturno umjetničkog društva „Abrašević“ koje je 1924. godine priredilo humanitarnu zabavu kojom su obezbijeđena sredstva za funkcionisanje kluba.

U tim godinama, klub, njegovi igrači, čak i navijači, prolazili su kroz represiju policije i vlasti, kojoj su naziv kluba, boja njegovih dresova, kao i petokraka na grbu kluba, predstavljali političku pretnju. Popularnost kluba je, ipak rasla, i tu niko, pa ni represija vlasti, nije mogao ništa. „Radnički“ je u svojoj prvoj sezoni, 1924/1925. osvojio prvo mjesto u takmičenju Moravske fudbalske župe. Ovaj uspjeh, klub će ponoviti u sezoni 1927/1928. Valja istaći, da je u okviru Sport Kluba „Radnički“ 1925. godine, sa svojim dijelovanjem otpočela sekcija u ženskoj hazeni (velikom rukometu), preteči današnjeg rukometa, sporta koji će se u sledećim decenijama razvijati i snažiti u Nišu i koji će do danas ostati jedan od najznačajnijih i najuspješnijih sportova u našem gradu. Uvođenje šestojanuarske diktature 1929. godine, dovelo je do političke zabrane rada Sport Kluba „Radnički“.

Rat je ostavio teške posledice na SK Radnički. Mnogi članovi kluba izgubili su živote ili bili zarobljeni. Nekoliko mjeseci nakon oslobođenja Niša 14. oktobra 1944. godine, potpisan je dokument kojim se nastavlja kontinuitet kluba iz 1923. i 1936. godine a ime kluba se menja sredinom iste godine, i umesto Sport kluba, u skladu sa novim društvenim tendencijama, „Radnički“ postaje Fiskulturno društvo. Ipak, već 1947. godine, uslediće novo gašenje kluba. Takozvano „klubaštvo“, odnosno velika popularnost dva gradska fudbalska kluba „Železničara“ i „Radničkog“, dovela su do oštrih kritika vrha Partije i sportskih radnika Srbije, pa su dva suparnička kluba fuzionisana u jedan, „14. Oktobar“. Iako je čitavu sezonu igrao u Prvoj jugoslovenskoj ligi, „14. Oktobar“ nije izdržao pritiske nezadovoljnih Nišlija koji su želeli povratak svojih ljubimaca, „Železničara“ i „Radničkog“. Klub je 1948. godine krenuo sa dna, iz Pete Zone NR Srbije. U tom periodu FK Radnički pruža sjajne partije i kao trećeligaš stiže čak do polufinala Kupa Jugoslavije 1952. godine.

Kao atraktivan rival, FK Radnički je od početka ’50-ih redovno bio domaćin u prijateljskim utakmicama ekipama iz inostranstva. U Nišu su gostovali Makabi, Grac, ASK Klagenfurt, a povodom zvaničnog otvaranja stadiona Čair, 28.septembra 1955. upriličen je meč sa ekipom Iraklisa. Svoje prve utakmice u inostranstvu FK Radnički je odigrao na turneji po Grčkoj ’55. (Aris, Iraklis i Doksa) i ’57. (Iraklis, Paok i Aris). Ozbiljan rad daje rezultate. U sezoni 1955/56. FK Radnički prvi put nastupa u drugom rangu takmičenja. Zanimljiv detalj iz 195. je pripajanje Trgovačkog Radničkom koje je značajno doprinelo jačanju kluba.

Ovaj transfer je bio početak novog razdoblja u historiji kluba. Svijesni da se ne mogu takmičiti u pogledu regrutovanja i plaćanja igrača sa državnim klubovima, „Crvenom Zvezdom“ i „Partizanom“, „Radnički“ se opredelio za pomoć i saradnju sa klubovima Niškog fudbalskog podsaveza. Regrutujući mlade igrače iz Niša i južne Srbije, prosleđujući ih na „kaljenje“ u „manje“ klubove iz Niškog podsaveza, „Radnički“ je uspešno gradio bazu talentovanih fudbalera, i postao veliki klub. Svesni komercijalizacije fudbala koja je dolazila iz Beograda, rukovodstvo kluba je po prvi put napravilo upravni odbor sačinjen od rukovodilaca najznačajnijih lokalnih preduzeća. U upravnom odboru bili su direktori Elektrodistribucije, robnih kuća „Niš“, preduzeća „Otpad“ i mnogi drugi. Po osnivanju, Upravni odbor je postavio jasan cilj, ulazak „Radničkog“ u Prvu jugoslovensku ligu. To se i desilo već 1962. godine u dramatičnom dvomeču sa favorizovanim skopskim Vardarom, nakon jedanaesteraca FK Radnički postaje i prvoligaš. Najveći uspjeh u istoriji kluba i nezapamćeno slavlje na ulicama Niša. Popularnost dovodi FK Radnički i na male ekrane. Prvi TV prenos sa Čaira realizovan je 2. decembra 1962. godine kada je FK Radnički ugostio FK Partizan.

Ime „Real sa Nišave“, kao simbol snage niškog prvoligaša, pojavilo se prvi put na transparentu 14.aprila 1963. godine na utakmici FK Radnički – OFK Beograd. Ovo laskavo poređenje sa Real Madridom, započeto među 13 studenata, a kasnije i opšteprihvaćeno, najbolje pokazuje koliko je niška publika volela svoj klub, ali i cijenila postignute rezultate. Kvalitetnim partijama FK Radnički dolazi do evropskih mečeva. Prvu takmičarsku utakmicu na međunarodnoj sceni „Real“ je odigrao u Balkanskom kupu 18. marta 1964. godine protiv Spartaka iz Plovdiva. Da se dobro snalazi u kup takmičenjima pokazuje 1970. godine kada dolaskom do polufinala nacionalnog kupa ponavlja uspeh iz 1952. godine. Ugled koji je klub uživao potvrđen je gostovanjem reprezentacije SSSR-a u Nišu marta 1965. godine kao i turnejom po Južnoj Americi 1969. godine. Ostaće upamćen i rekord iz 1969. godine kada je FK Radnički osvojio maksimalan broj bodova u prva četiri prvenstvena kola i to bez primljenog gola.

Nakon titule jesenjeg prvaka 1973. godine, na jesen 1975. godine FK Radnički osvaja i svoj prvi međunarodni trofej – Balkanski kup, pobedom u dvomeču sa Eskišehirsporom iz Turske. I pored toga što je ovo jedini međunarodni trofej koji je klub osvojio, i činjenice da je sasvim sigurno reč o velikom trofeju, za najznačajniji uspeh „Radničkog“ se uzima učešće u Kupu UEFA, i igranje polufinala ovog kupa u svojoj drugoj od ukupno tri sezone koliko je klub odigrao u ovom takmičenju.

U sezoni 1979/80 najboljim plasmanom u domaćem šampionatu (osvojeno treće mjesto), izboreno je prvo učešće u Kupu UEFA, gde klub svoju prvu utakmicu u ovom prestižnom takmičenju igra u Lincu 17. septembra 1980. godine protiv FK Lask. Nakon toga sledi utakmica sa FK Beroe iz Bugarske i osmina finala Kupa UEFA sa AZ Alkmarom. U svom drugom učešću u Kupu UEFA u sezoni 1981/82, pamtiće se velike utakmice „Reala sa Nišave“ sa Napolijem, Grashopersom, Fejnordom, Dandi junajtedom. Velika podrška i euforija koja je tih godina pratila FK Radnički u sezonama evropskih kupova kulminirala je 7. i 21. aprila 1982. godine kada je ekipa zaustavljena u polufinalnom dvomeču Kupa UEFA od strane njemačkog Hamburga. Sportske uspehe pratila je i infrastruktura, pa je tako FK Radnički 15. avgusta 1982. godine u meču protiv tuzlanske Slobode prvi put na Čairu igrao pod reflektorima.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 100k €
Budžet za plaće: -100 € p/w
Očekivanja uprave: Middle table

Fudbalski klub je osvovan 1926. godine kada je obućarski radnik Gradimir Antić doneo prvu fudbalsku loptu u Surdulici. Klub je osnovan pod imenom „SSK“ (Surdulički sportski klub). Početkom Drugog svijetskog rata prestaje sa radom, ali već 1946. godine obnavlja se rad, a klub menja ime u Polet. Prvih godinu dana igrali su samo prijateljske utakmice, da bi od 1947. godine počeli da se takmiče u vranjskoj ligi.

Godine 1950. klub menja ime u Hidrovlasina, a današnje ime dobija krajem iste godine spajanjem Hidrovlasine i fudbalskog kluba Molidbena iz Bijelog Polja. Kroz klub je prošao veliki broj fudbalera i trenera, a Radnik veliku pažnju posvećuje mlađim kategorijama.

Na kraju sezone 2012/13. u Srpskoj ligi Istok Radnik i Sinđelić Niš imali su isti broj bodova, kao i identičan međusobni skor. Zbog toga se igrao baraž za prvaka, odnosno plasman u Prvu ligu Srbije 2013/14. Radnik je u prvom meču baraža pobedio sa 3:0 u gostima, dok je kod kuće poražen sa 0:1, ali je sa ukupnim rezultatom od 3:1 postao prvak Srpske lige Istok i obezbedio plasman u Prvu ligu Srbije, drugi stepen takmičenja.

U debitanstskoj sezoni u Prvoj ligi Srbije Radnik je zauzeo 10. mjesto, da bi u sezoni 2014/15 ostvario historijski uspjeh plasmanom u Superligu Srbije. Radnik je zauzeo prvo mjesto sa tri boda više od Javora i šest od Metalca.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 1.1M €
Budžet za plaće: -1.87 € p/w
Očekivanja uprave: Title Challenge

Fudbalski klub Crvena zvezda osnovan je 4. marta 1945. godine, na inicijativu članova Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Srbije. Prvobitno, mjesec dana ranije - u februaru iste godine, osnovano je novo omladinsko fiskulturno društvo koje je brzo preraslo u sportski kolektiv i dobilo ime „Crvena zvezda“.

Prvi trofej - trofej Prvenstva Srbije, osvojen je 1946. godine. U završnom takmičenju u maju i junu 1946. godine, učestvovalo je šest timova. Crvena zvezda je osvojila prvo mesto pobedivši Železničar u Nišu, Metalac u Beogradu, Jedinstvo u Smederevu i Radnički u Kragujevcu. Jedini meč koji je naš tim izgubio bio je  protiv Borca iz Čačka.         

Godine 1948. osvojen je prvi Kup, a u finalu sa ubedljivih 3:0 pobjeđen je Partizan. Slijedi period konstantnog osvajanja odličja i posle tri pehara u najmasovnijem takmičenju, 1951. godine u nezabeleženoj triler završnici prvenstva najtrofejniji srpski klub stiže i do naslova najboljeg u državnom prvenstvu. Sustigli smo prednost zagrebačkog Dinama od pet bodova (tada se pobjeda bodovala sa dva boda) u poslijednja tri kola, a oduševljeni navijači zapalili su novine na stadionu i na ramenima nosili svoje junake kroz Beograd. U narednim decenijama Crvena zvezda izrasta u giganta svjetskog formata, sa prepoznatljivom brzom i efikasnom igrom.

Slijedi 1957. godina koja je Crvenoj zvezdi donela petu titulu prvaka, kao i prvi veliki evropski uspjeh. Crveno-bijeli su zaigrali na međunarodnoj evropskoj sceni, i odigrali su polufinale u Kupu evropskih Šampiona. Italijanska Fiorentina je slavila sa 1:0 u Beogradu, dok je meč u Italiji završen nerešenim rezultatom. Godinu dana kasnije u vitrine našeg kluba stigao je i prvi evropski trofej - Dunavski Kup. Do narednog evropskog trofeja čekalo se punih 10 godina, a potom je 1968. godine ponovo osvojen, kako se tada zvao, Srednjoevropski Kup.

Crvena zvezda je dominirala u nacionalnim takmičenjima, i vreme je došlo da se ode stepenik više. Prva velika prilika propuštena je 1971. godine, kada je po drugi put u svojoj istoriji, Crvena zvezda igrala polufinale Kupa evropskih šampiona. Na Marakani je ubedljivo savladan Panatanaikos rezultatom 4:1, dok je još uvek neobjašnjiv poraz u revanšu od 3:0. Potom je 1975. godine Crvena zvezda odigrala polufinale Kupa pobednika Kupova. Rival iz Mađarske, Ferencvaroš, bio je uspješniji. Prvi meč je završen rezultatom 2:1 u korist Ferencvaroša, dok je revanš u Beogradu završen nerešenim rezultatom.

Treća velika prilika propuštena je u finalu Kupa Uefa 1979. godine, kada je Crvena zvezda, nakon sudijske nepravde, poražena od Borusije iz Mehengladbaha. U Kupu UEFA prvo je savladan Dinamo iz Berlina, zatim je pobeđen Sporting iz Hihona, Arsenal, Vest Bromvič Albion, Herta. U finalu su se susreli sa Borusijom. Prvi meč u Beogradu je završen nerešenim rezultatom (1:1). U revanšu, sudija iz Italije Paolo Mikeloti je dosudio nepostojeći penal koji je donijeo pobjedu Borusiji.

Nagrada za godine uspješnog rada na Marakanu je konačno stigla 1991. godine kada Zlatna generacija srpskog kluba osvaja Evropu i svijet. U finalu Kupa evropskih šampiona pobijeđen je Olimpik iz Marseja, nakon izvođenja jedanaesteraca. Samo nekoliko meseci kasnije, u Tokiju, pehar namenjen svjetskom klupskom prvaku takođe je zablistao u trofejnoj sali stadiona „Rajko Mitić“. I naredne godine, Crvena zvezda je nastupala u Kupu evropskih šampiona, ali zbog uvođenja sankcija nije odigrala nijednu utakmicu pred svojim vernim navijačima. Sampdorija je bila zadnja prepreka koju je naš tim trebalo da savlada kako bi ponovo igrao finale ovog takmičenja. Utakmica koja se igrala u Sofiji završena je rezultatom 3:1 u korist tima iz Italije.

Nažalost, jedna generacija mladih i superkvalitetnih igrača usled građanskog rata na prostoru bivše Jugoslavije nije uspela da se zadrži na okupu. Usledile su sportske sankcije prema našoj zemlji i zabrana učešća u međunarodnim nadmetanjima. Crvena zvezda se našla u teškom periodu tokom kojeg rukovodstvo i igrači često menjani, kvalitet fudbala je opao, ali i u takvoj situaciji klub je uspeo da osvoji zavidan broj trofeja u domaćim okvirima.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 170k €
Budžet za plaće: -115 € p/w
Očekivanja uprave: Middle table

Ime je dobio po nadimku vođe partizana iz Subotice, Jovanu Mikiću Spartaku.

Sljednik je ŽAK-a, kluba koji je postojao u predratnom razdoblju sve do 1945. godine. Poslije rata nove su vlasti zapovijedilie da klubovi više ne smiju nastupati pod starim imenima koji su bili u upotrebi za vrijeme mađarske okupacije. Nakon što je raspušten ŽAK, igrači koji nisu htjeli igrati ni za jedan od klubova koji su bili tek formirani, Radnički ili Građanski, odlučili su formirati Spartak.

Ime je izabrano ovako: igrači su se skupili u kavani kod Budžinice, gdje su se okupljali poslije treninga. Vijećali su kako će se zvati klub. Upravi nisu dopustili nazočiti. Iz poštovanja prema Mikiću, dogovorili su se da klub ponese Mikićevo partizansko ime Spartak. Tako je nekoliko mjeseci po oslobođenju formiran Spartak. Među suosnivačima bio je Ladislav "Lazo" Bogešić, ekonom FOSD "Jovan Mikić Spartak" od 24. prosinca 1945. godine, a koji je na prvoj godišnjoj sjednici 6. siječnja 1946. godine izabran za prvog predsjednika kluba. Poslije je bio kapetanom Spartaka.

Nosio je ime Spartak sve dok nije završila sezona 2007./2008. Srpske lige Vojvodine, kad se spjio s fudbalskim klubom Zlatibor Vodom koji se plasirao u Prvu ligu Srbije, drugi jakosni razred srbijanskog fudbala, čime je klub dobio ime koje je bilo u upotrebi sve do sezone 2013/2014. Od sezone 2016./2017. klub se zove FK Spartak Ždrebčeva krv.





Status financija: Okay
Transfer budžet: 500k €
Budžet za plaće: -89 € p/w
Očekivanja uprave: Title Challenge

Priča Fudbalskog kluba “Vojvodina“ započinje u proljeće 1914… Dok se svijet spremao za rat romantičarski zaneseni novosadski učenici Srpske pravoslavne gimnazije, jureći za loptom na poljančetu kod „Četiri krajcare“ (na kraju sadašnje Šumadijske ulice) odlučili su da osnuju fudbalsko društvo kao pandam FK „NAK“ i FK „UTK“ koji su, prije svega, okupljali mađarsku, pomađarenojevrejsku i njemačku omladinu.

Rat je (u)činio svoje… Godinu nakon njegovog završetka, vojvodinaši su ponovo počeli da se okupljaju u Ljubojevićevoj kafani i štrikerskoj radionici Save Šijakova, čiji je sin Milenko postao prvi sekretar, Živko Bajazetov izabran za prvog predsjednika kluba.

S obzirom na to da je većina prvotimaca studirala u glavnom gradu Čehoslovačke, iz Praga je doneta prva garnitura crveno-bijelih dresova Slavije po kojim je Vojvodina prepoznatljiva i dan danas.

Želeći da ojača, da se uključi u redovno takmičenje Vojvodina se fuzionisala sa FK „Omladinac“, koji je u svojim redovima okupljao uglavnom trgovačku omladinu, pa je novi klub dobio ime Omladinski sport klub Vojvodina.

Svedoka početaka klupskih bitisanja na ovom fudbalskom podneblju, razumljivo, više nema. Ostale su uspomene, retke požutele fotografije i generacije koje su nastavile započeto obezbedivši dostojno mesto svom timu u historiji ovdašnjeg i evropskog fudbala.

Rojile su se godine…

Sve je krenulo sa „zlatnom generacijom“ predvođenom Vujadinom Boškovim i Zdravkom Rajkovim, prvim Vošinim posleratnim reprezentativcima, koja je fabuloznim igrama razbila mit o „velikoj četvorki“ jugoslovenskog fudbala…

Sve ostalo je historija…





Status financija: Okay
Transfer budžet: 149k €
Budžet za plaće: -107 € p/w
Očekivanja uprave: Middle table

FK Voždovac  jedan od najstarijih klubova u Srbiji. Osnovan 1912. godine kao FK Dušanovac. Godine 1929. menja ime u Voždovački SK. U sezoni 1963/64. klub osvaja Srpsku ligu i obezbeđuje plasman u Drugu saveznu ligu. U međuvremenu se osniva FK Sloboda, a dobar odnos dva kluba kulminirao je 1973. kada se ova dva kluba spajaju, te nastaje FK Voždovac. Klub osvaja  Beogradski kup 1975. godine. Nakon tavorenja u Srpskoj ligi, 2004. klub osvaja Srpsku ligu Beograd i ulazi u Prvu Telekom ligu.

Klub se 27. juna 2005. ujedinio sa FK Železnik, učesnikom Prve lige koji se borio sa finansijskim problemima., i tako klub ulazi u Prvu ligu Srbije i Crne Gore. U sezoni 2005/06. ostvaruje najveći uspeh plasmanom na 3. mjesto u Srbiji i Crnoj Gori, ali klub je odustao od učešća u UEFA kupu. Sljedeće sezone klub ispada iz Superlige., a zatim ispada i iz Prve lige Srbije u sezoni 2008/09.

Nakon tri godine takmičenja u Srpskoj ligi Beograd, Voždovac u sezoni 2011/12. osvaja prvo mjesto i vraća se u Prvu ligu Srbije. U  Prvoj ligi Srbije 2012/2013. ostvaren je plasman na 3. mjesto usled odustajanja FK Hajduk iz Kule, omogućeno je  takmičenje u elitnom rangu domaćeg fudbala – Jelen Super Ligi Srbije.

Voždovac je u svojoj historiji pobijeđivao i velikane domaćeg fudbala (višestruke šampione SFRJ – Crvenu zvezdu, Partizan i Vojvodinu). Crvena zvezda pobijeđivana je na domaćem terenu 04.11.2006. (12. kolo) i to joj je bio prvi poraz te sezone, te u sezoni 2013/14. u 6. kolu 22.09.2013. rezultatom 1:0. Partizan je savladan u gostima 22.10.2005. rezultatom 3:2 (10. kolo). Vojvodina je pobijeđivana 03.12.2005. (15. kolo – 2:0) i 16.09.2006. (6. kolo -1:0).




Ime i prezime: Nemanja Stevanović
Pozicija: GK
Vrijednost: 215k €
Trajanje ugovora: 30/06/2020
Godišnja zarada: 13.75k €


Iako je trenutno drugi golman Partizana radi se definitivno o najboljem golmanu iz Super lige. Relativno je mlad i sa 24 godine može da ostvari dosta dobar naprijedak u budućnosti i da bude vaš siguran izbor u narednih deset godina. Naravno da je nerealno očekivati da iz Partizana pređe u bilo koji srpski klub, ali ako krenete sa nekim drugim klubom koji ima visoke ambicije i u međunarodnom fudbalu onda je on svakako pravi izbor za dovođenje i pritom nije ni skup, a plata mu je sasvim solidna. Stevanović je golman kalibra za lige kao što su Izrael, Austrija, Švajcarska, Rusija, Portugal i sigurno može da brani i u jačim ekipama drugih liga najkvalitetnijih evropskih država ili u slabijim klubovima lige petice. Nemanja Stevanović je produkt čuvene škole FK Rad u koju je došao iz Jedinstva (Mali Zvornik). Priliku u prvom timu nije dobio pa je 2011. godine koja mu je prva u seniorskoj karijeri odigrao za BASK gde je bio starter u velikom broju utakmica. 2012. godine prelazi u Čukarički gde ostaje sve do početka ove sezone i gde je odigrao 68 ligaških utakmica. Na početku sezone je prešao u Partizan.



Ime i prezime: Nikola Maraš
Pozicija: D (C)
Vrijednost: 275k €
Trajanje ugovora: 30/06/2019
Godišnja zarada: 12.5k €


Prava je retkost naći igrača koji ne nastupa za srpske večite, a da poseduje toliki kvalitet kao što je slučaj kod ovog igrača. Ovaj igrač se takođe može dovesti za popriličo nisku cijenu, a na startu želi da pređe i u najjače srpske klubove. Nikola Maraš je počeo u omladinskoj školi Partizana, ali nakon što se nije nametnuo dolazi u Rad, a od 2013. godine član je prvog tima kluba sa Banjice. Nastupao je za sve mlađe selekcije reprezentacije.



Ime i prezime: Mitchell Donald
Pozicija: DM, M (C)
Vrijednost: 500k €
Trajanje ugovora: 30/06/2019
Godišnja zarada: 195k €


Na sredini terena je bila velika konkurencija, a do zadnjeg trenutka smo se dvoumili da li u ovu kategoriju da svrstamo Zvezdinog Donalda ili Partizanovog Evertona. Donald je malo duže u Srbiji pa je on dobio prednost, ali radi se o dvojici zaista jako kvalitetnih igrača. Ipak mi ćemo sada ovaj dio posvijetiti Donaldu koji je sasvim zasluženo u ovoj kategoriji. Donald je prošao omladinsku školu čuvenog Ajaxa koji je poznat po tome da ima najbolju omladinsku školu na svijetu. Član omladinske škole Ajaxa je bio od 1998. pa do 2007. godine. Pre omladinske škole Ajaxa trenirao je u Bijlmeru i Zeeburgii. Član prvog tima Ajaxa bio je nekoliko godina (2007.-2011.) i za taj period je nakupio svega 8 nastupa. Za taj period je bio na pozajmicama u drugom timu Ajaxa koji se takmiči u nižim ligama, ali i u ekipi Willem II. Nakon odlaska iz Ajaxa odlazi u Rodu gde je proveo četiri sezone i bio standardan igrač ove ekipe. Sljedeći transfer je ostvario u rusku Mordoviu, ali se tamo nije snašao najbolje i nakon samo jedne polusezone dolazi na pozajmicu u Crvenu zvezdu da bi početkom ove sezone taj klub i otkupio njegov ugovor. U Zvezdi za sada pruža i više nego dobre partije zbog kojih je na kraju krajeva i doveden.



Ime i prezime: Uroš Đurđević
Pozicija: ST
Vrijednost: 950k €
Trajanje ugovora: 30/06/2019
Godišnja zarada: 95k €

Ako je u veznom redu bilo nedoumica onda je u napadu nije bilo uopšte. Ubedljivo najbolji igrač lige i jedan od najboljih fudbalera u državi je Uroš Đurđević koji nastupa za Partizan. Sjajan golgeterski učinak je ostvario u ovoj polusezoni na samo par mjeseci od kada ga je klub doveo. Uroš Đurđević je još jedan u nizu igrača koji ima veze sa omladinskom školom FK Rad. Osim omladinske škole FK Rad koja je bila njegova posljednja destinacija, on je ranije u mlađim kategorijama nastupao za Obrenovac 1908, Crvenu zvezdu i OFK Beograd. U seniorskom fudbalu se afirmisao kao prvotimac Rada. Igre u tom klubu su ga prvo odveli put Holandije (Vitesse), ali je već nakon jedne sezone ponovo promenio sredinu i prešao u italijanski Palermo, ali se tamo nije naigrao između ostalog i zbog teške povrijede koja ga je zadesila. Na startu ove sezone potpisao je za Partizan i svojim igrama je opravdao epitet velikog pojačanja te je jedan od najboljih igrača u ligi, a po mnogima i najbolji.


Vječiti derbi je utakmica između velikih gradskih rivala, Partizana i Crvene zvezde, dva najveća i najpopularnija sportska društva u Srbiji. Rivalstvo je prisutno u više različitih sportova, ali najintenzivnije utakmice su između fudbalske i košarkaške sekcije sportskog društva.

Ove dve ekipe su daleko najpopularnije u zemlji, sa 49.2% stanovništa koji navijaju za Crvenu zvezdu i 31.2% navijača Partizana, po jednom od istraživanja ranijih godina. Ova dva kluba su takođe najpopularnija u Crnoj Gori. Imaju pristalice u svim zemljama bivše Jugoslavije, kao i u zapadnim zemljama, a ovi navijači su većinom Srbi koji žive u tim zemljama, ali je primećen i solidan broj izuzetaka od ovoga što se može opravdati ostacima od nekadašnje države Jugoslavije.

Partizanove boje su crna i bijela, dok su Zvezdine crvena i bijela. Ove utakmice su uvek bile željno iščekivane i vrlo spektakularne, ali zbog slabijeg kvaliteta fudbala u posljednjim godinama, kao i velike količine nasilja i huliganizma, drastično je smanjena posijećenost na ovim utakmicama. Derbi igran 11. maja 2005. u polufinalu kupa Srbije i Crne Gore je posetilo 8.000 gledalaca, što je najmanje u historiji, a najveća posjećenost je bila oko 108.000 gledalaca na Stadionu Crvene zvezde u jednoj od prvenstvenih utakmica tokom historije

Crvena zvezda je osnovana 4. marta 1945. od strane članova Ujedinjenog saveza antifašističke omladine Srbije. Partizan je osnovan 4. oktobra 1945 u Beogradu od strane JNA - vojske FNRJ kao deo Jugoslovenskog Sportskog Društva.

Prvi meč između ova dva kluba je odigran 5. januara 1947. na stadionu JNA, rezultat je bio 4:3 za gostujuću ekipu, Crvenu zvezdu, a meč je odigran na veoma niskoj temperaturi (- 19 stepeni) pred oko 4.000 gledalaca. Partizan je do svoje prve pobjede u međusobnim okršajima stigao već u narednom derbiju (2. derbi) 27. aprila 1947., kada su crno-bijeli pobjedili sa 1:0. Crvena zvezda je uspješnija u međusobnim duelima.

U Srbiji takođe postoji i nekoliko manjih rivalstava kao što su utakmice Vojvodine sa Crvenom zvezdom i Partizanom, ali i okršaj istog kluba sa Čukaričkim i Spartakom. Čukarički u posljednjih par godina je razvio rivalstvo sa Crvenom zvezdom, Partizanom, Radom i Vojvodinom kao jedan od stabilnijih klubova. Sa Radom se vodi lokalno rivalstvo. Najveće rivalstvo nakon srpskih vječitih vlada između Novog Pazara i Rada, a Novi Pazar je veliki protivnik sa još nekolicinom domaćih klubova. Za Rad važi isto to pa se sa pravom može reći da u Srbiji uglavnom svako kolo bude po jedan manji derbi bar na nekom lokalnom nivou..



Za kraj ovog liga vodiča, naš tim će vam predložiti nekoliko ekipa iz Superlige Srbije koji bi bili dobri kao izazov. Iz Superlige vam predlažemo Vojvodinu, Čukarički i Metalac, dok bi svaka preporuka od strane nas ide i za OFK Beograd, klub koji se trenutno takmiči u drugoj srpskoj ligi, a zajedno sa Crvenom zvezdom, Partizanom i Vojvodinom čini veliku četvorku srpskog fudbala. Iz Superlige osim ove tri ekipe možda bi zanimljiv tim za start karijere bila ekipa Napredka kao i Radničkog iz Niša koji kao što vidite gore u dijelovima za te klubove takođe ima evropskih izleta na koje se navijači tih klubova i dan danas ponose.

Vojvodina

Vojvodina je jedini klub uz Crvenu zvezdu i Partizan koji je u nekadašnjoj državi osvajao trofej namenjen prvaku i to čak dva puta. Vojvodina je jedan od klubova koji je ranije u historiji imao veliki broj igrača sa svijetskim renomeom koji su branili crveno-bijele boje ovog kluba, imali su oni uspjeha i u Evropi te par solidnih izleta za vrijeme zajedničke države, ali vječito su u sjenci srpskih najvećih klubova i kroz historiju, a pogotovo nakon nezavisnosti Srbije. Sa nekoliko dobrih pojačanja, pravilnim korišćenjem igrača u juniorima i ambiciju da to potraje, vi možete već od prve sezone krenuti da ispisujete nove stranice klupske historije.

Čukarički

Čukarički je fudbalski klub koji funkcioniše po principu privatnog kluba. Trenutno je najstabilniji srpski klub pošto ovaj klub jedino daje zarade svojim zaposlenima na vrijeme. U svojoj historiji Čukarički nema mnogo toga što je vrijedno pomena, ali se treba izdvojiti osvajanje Kupa Srbije u sezoni 2014/2015. Čukarički je nekoliko puta nastupio i u Evropi. Ako krenete sa ovim klubom imate priliku da ispišete historiju kluba od početka i napravite ga evropskim velikanom.

Rad

Za razliku od prethodne dve ekipe, Rad u svojoj historiji nema uspjeha u vidu značajnijih trofeja i jedino što su ostvarili jeste izlazak u dva navrata u Evropu kao i jedna od boljih omladinskih škola koja je stvorila dosta vrhunskih fudbalera. Najvećim uspjehom se može okarakterisati pobjeda protiv slavnog Olympiacosa u prvoj utakmici UEFA Cupa u sezoni 1989./1990. sa 2:1 kod kuće, ali na žalost to nije bilo dovoljno za prolaz pošto su izgubili sa 2:0 u drugoj utakmici. Ako startujete sa ovim klubom imate čistu historiju koju treba ispuniti trofejima, a to neće biti lako. Na sreću uz nekolicinu pojačanja i par mlađih fudbalera poput Lutovca vi na startu možete stvoriti tim koji se može boriti za sam vrh tablice. Pravi uspjesi se od vas mogu očekivati sa marljivim radom tek kroz par sezona. Navijači Rada su među najvatrenijim navijačima u Srbiji, a ako pogledate na Youtube imaju i veliki broj pjesama koje vam mogu služiti kao motivacija dok igrate sa ovim klubom.

U projektu sudjelovali: @The Special One , @beksa99 i @Nole
  • Osvojene nagrade na forumu: 2x BHTelecom Premijer liga , 1x Premier League Cup , 2x Premier League Super Cup , 1x Balkan Dream League , 1x Samsung Football Manager Cup , Najbolji online igrač na #FM17 , 1x Monthly Offline Competitions , 1x Utakmica mjeseca , 1x Tekstopisac godine , 1x Član godine
 
The following users thanked this post: The Special One, rαhmα46, trnovica, Jackal, eldin12, alex92, WeirdFranco

Offline Jackal

  • *
  • Posts: 665
Re: Superliga Srbije
« Reply #1 on: January 14, 2017, 19:16:55 »
Svaka cast na ovome, predobro uradjeno, nemam komentara stvarno.
Od klubova simpatisem Vojvodinu, a navijacki aspekt ne spominjem i ne uzimam u obzir. :D
A u FM nije lahko voditi ove "slabije" ekipe zbog dominantnosti Zvezde i Partizana.

Hvala jos jednom svima koji su ovo sastavili i uradili, tekst treba i reklamirat sto bolje.
  • Osvojene nagrade na forumu: 1x Africa Cup of Nations 2017 , 1x Ekipno takmičenje , 1x Gol mjeseca , 1x Utakmica mjeseca , 3x Karijera mjeseca , 1x Vantimski član
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline The Special One

  • *
  • Posts: 21,315
    • FMBosnia
Re: Superliga Srbije
« Reply #2 on: January 14, 2017, 19:24:09 »
Ovo je tek prvi od deset liga vodiča koji su planirani za ovaj FM. Nije ni malo jednostavno i treba se dosta posvetiti da bi se jedan liga vodič uradio.

Mislim da je ok ispalo mada je možda moglo i za nijansu bolje. :D
 
The following users thanked this post: Jackal, Bijeli luk

Offline Miodrag Czv

  • *
  • Posts: 26,947
Re: Superliga Srbije
« Reply #3 on: January 14, 2017, 19:29:36 »
sjajno odradjeno vrhunski sve pohvale
  • Osvojene nagrade na forumu: 1x Tekstopisac godine
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline CoNeX16

  • *
  • Posts: 10,760
Re: Superliga Srbije
« Reply #4 on: January 14, 2017, 19:55:24 »
Svaka cast na ovome. Vrhunski je odradjeno.
  • Osvojene nagrade na forumu: 5x Monthly Offline Competitions , 2x Pobjednik FMB Kladionice , 1x Član godine , 1x Urednik godine
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline Chapter10

  • *
  • Posts: 874
Re: Superliga Srbije
« Reply #5 on: January 14, 2017, 20:00:27 »
Svaka čast na kvalitetu opisa, mnogo mi se sviđa. (y)
  • Osvojene nagrade na forumu: 1x Mjesečni kup
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline Boske

  • Mladi talenat
  • Posts: 105
Re: Superliga Srbije
« Reply #6 on: January 14, 2017, 20:20:25 »
Svaka cast na tekstu NAPRED RAD :no1:
  • Osvojene nagrade na forumu: 1x Utakmica mjeseca
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline beksa99

  • *
  • Posts: 553
Re: Superliga Srbije
« Reply #7 on: January 14, 2017, 20:34:51 »
Ekstra je ispao vodic, zadovoljan sam :) (Y)
  • Osvojene nagrade na forumu: OFC Nations Cup 2016
 
The following users thanked this post: The Special One, Bijeli luk

Offline WeirdFranco

  • *
  • Posts: 737
Re: Superliga Srbije
« Reply #8 on: February 13, 2017, 03:14:54 »
Meni je ovo odlično odrađeno, ali je možda i malo manje teksta moglo. :)
  • Osvojene nagrade na forumu: 1x Utakmica mjeseca , 1x Urednik godine
 
The following users thanked this post: The Special One

Offline rαhmα46

  • *
  • Posts: 6,064
Re: Superliga Srbije
« Reply #9 on: September 10, 2017, 20:59:46 »
Tek sada ovo vidim, valjalo je izdovijiti vremena i vremena za ovo. Svaka čast!!!
  • Osvojene nagrade na forumu: 2x Monthly Offline Competitions
 
The following users thanked this post: The Special One